Wieczór katarzynkowo-andrzejkowy

GALERIA

W dniu 23-11-2016 r. o godz. 17:00 w Domu Kultury odbył się wieczór Katarzynkowo-Andrzejkowy „Czy Katarzynki to małe Katarzyny, czy Andrzejki to mali Andrzejowie”.

Było to miłe spotkanie młodzieży, dzieci i dorosłych w kręgu wróżb i muzyki w kawiarnianej atmosferze. Gości i artystów przywitała Pani Dyrektor Natalia Anna Wieczyerzyńska, całość spotkania zaaranżował i prowadził Pan Michał Tęcza instr. muzyki. W czasie spotkania skwierczenie rozgrzanego wosku lanego na wodę mieszało się z muzyką wielkich kompozytorów Haendla i Mozarta rozbrzmiewająca z 2 pianin i keyboardu w wykonaniu Aleksandry, Natalii i Izabeli uczennic kl. I  Liceum Ogólnokształcącego w Zwoleniu. Martyn uczennica Gimnazjum w Sydole pieśniami:

„Andrzeju Andrzeju dziewcząt dobrodzieju swoją wolę okaż w wosku przelewanym wybranego pokaż”

czy też śpiewając o bucikach

„Kasieńka się śmieje, Kasia się raduje, że jej chodak pierwszy we świat powędruje”.

wprowadziła w beztroską zabawę wróżb które przeprowadziła Pani Joanna Tęcza instr. folkloru z grupą dziecięcą folklorystyczno-rytmiczną – dziewczętami: Matyldą, Weroniką, Amelką, Anią, Mają i chłopcami Damianem i Adasiem.

Skwierczący wosk dziewczęta lały na wodę i odczytywały z cienia na ścianie przyszłego chłopca z jakiej strony przybędzie. Ustawiały buciki z lewej nogi jeden za drugim w kierunku drzwi, rzucały przez lewe ramię do tyłu lewego bucika, odczytywały ze skierowanego czubka buta, czy tego roku wyruszą w świat czy będą siedziały w domu. Kulki kręcone z chleba i tłuszczu układały przed sobą, którą pierwszą porwał pies ta pierwsza wyjdzie za mąż. Rozsypywały ziarno siadając wkoło, chłopcy sprawiali psikusa i puszczali koguta. Wróżyły sobie dziewczęta z rzeczy podłożonych pod 3 talerzyki – obrączkę, kwiatek i różaniec. Pukano o brzeg szklanki z wodą obrączką zawieszoną na lnianej nitce, Ile razy uderzyła za tyle lat dziewczyna wychodziła za mąż.

Takich i podobnych wróżb o zamążpójściu była nieskończona ilość, przekazywano je z pokolenia na pokolenie. Tym zabawom towarzyszyły przysłowia: „W wigilię Świętego Andrzeja jest dla dziewcząt nadzieja”, „Święta Katarzyna klucze pogubiła Święty Andrzej znalazł zamknął skrzypki naraz”, „W Świętego Andrzeja spełniona nadzieja”, „Święta Katarzyna adwent zaczyna, Święty Jędrzej jeszcze mędrzej, Święta Katarzyna śmiechem, Święty Jędrzej grzechem”, „Na Świętą Katarzynę pod poduszki dziewczyny”.  Przygotowane kartki z imionami chłopców dziewczęta wkładały pod poduszkę w wigilię Świętego Andrzeja a chłopcy w wigilię Świętej Katarzyny. Dziewczęta w wigilię Świętego Andrzeja wtykały gałązki wiśni w wilgotny piasek lub wodę stawiając w ciepłym miejscu, na Boże Narodzenie jeśli okryły się kwiatem panna cieszyła się że wyjdzie za mąż lub będzie dla niej dobry rok.

Spotkanie przebiegało w miłej atmosferze w którą włączali się widzowie dopytując o różne drobiazgi związane z wigilią Św. Katarzyny i Św. Andrzeja. Wszyscy byli usatysfakcjonowani i mile ubawieni posilając się ciasteczkami.

Pani Dyrektor DK Natalia Anna Wieczerzyńska podziękowała gościom i artystom przygotowanym przez instruktorów DK Michała Tęczę i Joannę Tęczę.

Joanna Tęcza

Skip to content